Mijn zus en ik waren altijd al verliefd op deze buurt. Plots stond er een appartement met achterhuis te koop - ik kwam mee kijken met mijn zus, die op zoek was naar een eigen stek.

Vrienden vragen mij vaak mee om woningen te bekijken. Ze hebben zoiets van “Jij hebt al verbouwd en je hebt ‘een goei oog’. Jij ziet dingen die ik niet zou zien.”

Dus wij kwamen in het appartement toe, en mijn zus was helemaal fan. Een prachtig appartement, een gelijkvloers in een oud herenhuis met typerende authentieke elementen, hoge plafonds en een gezellige patio. Via de patio kwamen we toe in het achterhuis, ik was op slag verliefd: “Wauw.”

Het leek op een woning van een architect of een kunstenaar. Er hingen grote kunstwerken, er stond een houten mezzanine en de keuken had een uniek blad in messing. Ik was precies in een loft in Brooklyn beland. Ik keek vol ongeloof naar de makelaar en naar mijn zus. Ik dacht: “Huh, dit is waanzin, ik moét hier wonen.”

Ik was echt van mijn sokken geblazen. Zo prachtig, ik had zoiets nog nooit gezien.

We kwamen natuurlijk voor mijn zus. Voor haar was de hele woning te groot en aan een verbouwing wilde ze niet beginnen; ze wilde enkel het appartement. Beide delen stonden apart te koop, dus ik belde die avond nog naar mijn toenmalige vriend en zei: “Ik heb iets gezien en wij moéten dat kopen.”

Zo gezegd, zo gedaan!

Ja. Op korte termijn hebben we de hele woning aangepakt met de hulp van vrienden en een aannemer. We hebben zelf muren gezet, wanden geplaatst en heel de badkamer in elkaar gestoken. 

We zijn gestart met de bovenverdieping. Elk jaar kwam er dan een ander renovatieproject bij. Door er te wonen en aan te voelen wat de ruimte juist nodig heeft, heb ik stap voor stap werken kunnen uitvoeren, meubels gekocht en kleine details afgewerkt. 

Vandaag ben ik bezig met de benedenverdieping. Ze is nog niet volledig klaar, de afwerking staat dus nog op de planning. 

De vloer is iets van vorig jaar. De visgraat was nieuw gelegd, maar ik stoorde mij toch aan de imperfecties, dus dacht ik: “Waarom niet gewoon zelf lakken in een burgundy hoogglans? Vijf dagen later is dat dan ook gebeurd. Van schuren tot de laatste laklaag (lacht).”

Als ik een project voor ogen heb, moet ik daar meteen invliegen. Ik noem dat mijn ‘sprints’. In die sprints heb ik pure focus en ga ik all-in. Dat is ook zo met mijn consultancywerk.

Ik hou echt van materialen, bijvoorbeeld van natuurlijke stenen zoals, marmer, onyx en travertijn. 

Je ziet hier ook overal een mix-en-match van materialen. Verschillende soorten hout, bijvoorbeeld: laminaat, volhout, gelakt hout. Een met stof beklede spiegel, ruwe linnen gordijnen en lederen elementen aangevuld met accenten in messing, inox en chroom. Veel tapijt ... 

Sommige mensen zullen het er niet mee eens zijn, maar ik vind dat messing en chroom ook goed samengaan. Ik denk niet na over wat wel en niet bij elkaar zou mogen passen: ik gooi gewoon alles samen. “I make it work.” 

Ik gebruik ook superveel kleuren, maar vind het helemaal niet overweldigend. De natuurlijke materialen maken dat de kleuren kunnen ademen, want de kleur maakt deel uit van het materiaal.

Thuiskomen doe ik in een oase van mijn authentieke zelf, waar alles kan en alles mag, en waar mijn objecten en gewoontes binnen handbereik zijn. Ik heb het over mijn fruit, mijn kussentjes, de zonnegroet in de ochtend, de kunst van vrienden of kennissen, ... Ik ga heel graag op vakantie, maar daarna thuiskomen, op mijn plek, in de stilte en de rust: dat voedt mij als persoon. Dat is thuiskomen.